25 JAAR.. PASSIE VOOR HET VAK
“Dat ik ooit kok zou worden, had ik vroeger nooit gedacht. Na de middelbare school in Roemenië werkte in een slagerij, in de bouw, achter de bar bij een beachclub en later in de logistiek. Tussendoor was ik veel zomers op Sardinië, waar ik bij een zeilschool werkte. Uiteindelijk bracht de liefde me naar Nederland.”
Een onverwachte start
“Mijn vriendin Hélène en ik leerden elkaar kennen via een online game en na in het begin een langeafstandsrelatie verhuisde ik voor haar deze kant op. Mijn eerste baantjes hier in Limburg hadden nog weinig met koken te maken. Ik stak asperges en hielp op verschillende plekken als klusjesman.
Via via kwam ik in contact met Annaline. Vlak voor de TEFAF in 2016 belde ze me. Er was dringend iemand nodig in de afwas, of ik misschien kon helpen? Mijn eerste dag, een hele drukke zaterdagavond met de zaak vol TEFAF bezoekers, vergeet ik nooit meer. Rond één uur ’s nachts keek ik naar de enorme berg afwas die maar niet kleiner leek te worden en dacht ik alleen maar: ‘wat is dit?!”
Van vuile vaat naar eigen gerecht
“Het moment waarop ik echt vertrouwen kreeg in mezelf als kok ontstond tijdens de verschillende edities van Wijnrestaurant op het Land. Iemand moest in die maand bij Mes Amis de keuken draaien en ik kreeg die verantwoordelijkheid. Het vertrouwen dat zij in mij hadden, zorgde ervoor dat ik het uiteindelijk zelf ook begon te voelen: ik kan dit.
Gaandeweg kwamen er een aantal van mijn ideeën op het menu. Een van mijn eerste gerechten was een rouleau van prei met consommé van gebrande ui. Een ander eigen gerecht wat is bijgebleven zijn de coquilles met pastinaakcrème, krokant van koraal en beurre blanc. Maar bij Mes Amis heb ik meer geleerd dan alleen koken. Van Annaline leerde ik hoe belangrijk persoonlijk contact is voor een goede werksfeer: tijd maken voor koffie, een praatje en oprechte aandacht. Van Patriek leerde ik hoe je naast persoonlijk en warm ook zakelijk en professioneel kunt zijn. Maar als de gereedschapskist openging waren we net broers. Samen hebben we heel wat afgeklust bij Mes Amis en tijdens events. We zijn allebei nogal koppig en bepalen graag allebei zelf hoe het moet. Na elke discussie riep een van de twee ‘doe wat je wilt!’, om vervolgens samen stug door te werken, de klus te klaren en uiteindelijk allebei trots te zijn op het eindresultaat. Net Buurman en Buurman, 𝘢𝘫𝘦𝘵𝘰.”
Nooit helemaal weg
“Na negen jaar besloot ik Mes Amis te verlaten omdat ik vaker ’s avonds thuis wilde zijn. Nu werk ik bij Harvey Kitchen & Bar. Een ander soort keuken, maar een leuke plek waar ik mijn ei kwijt kan in bijvoorbeeld mijn zelfgemaakte sauzen. En helemaal weg bij mijn Amis ben ik nooit. Als Patriek weer iets geks bedenkt en hulp nodig heeft, kan hij me altijd bellen. Zo werkte ik dit jaar drie dagen trots mee op Pinkpop Festival.
Tien jaar geleden kwam ik binnen als iemand die alleen even in de afwas zou helpen, negen jaar later vertrok ik als kok met een vak dat ik bij Mes Amis van de vaat af heb geleerd. Daar kijk ik met heel veel plezier op terug!”
