“Het moet ergens in 2002 zijn geweest dat ik voor het eerst bij Mes Amis naar binnen liep. Alleen, op zoek naar een tafeltje voor één. Wat me van die avond het meest is bijgebleven, is de manier waarop Annaline me ontving. Zó hartelijk, alsof ik er al jaren vaste gast was. Al snel kreeg Mes Amis een vaste plek in mijn agenda. Jarenlang at ik er bijna iedere maandagavond.”